In deze serie worden kinderen geportretteerd met hun meest vertrouwde knuffels, objecten die meer zijn dan alleen bezit. Ze bieden houvast in momenten van spanning, vermoeidheid of stilte.

De beelden tonen een vorm van nabijheid die vanzelfsprekend lijkt, maar fundamenteel is: iets zachts om aan vast te houden wanneer de wereld nog groot en ongrijpbaar is. In de omhelzing van stof en huid wordt zichtbaar hoe behoefte aan veiligheid en troost zich hecht aan het tastbare.